Botox

Αρχική / Botox

Εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης (Botox)

Η αλλαντική τοξίνη (ή αλλαντοτοξίνη ή μπότοξ) είναι περισσότερο γνωστή ως φάρμακο για τις ρυτίδες. Αυτό, όμως, που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι ότι πολύ νωρίτερα χρησιμοποιόταν ως φάρμακο για τις μη φυσιολογικές κινήσεις.

Στα χέρια ενός κατάλληλα εκπαιδευμένου γιατρού μπορεί να αποτελέσει πολύ αποτελεσματικό μέσον ελέγχου διαφόρων προβλημάτων που σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον.

Τι είναι η αλλαντική τοξίνη

Η αλλαντική τοξίνη είναι μία τοξική ουσία που παράγεται από το βακτήριο κλωστηρίδιο της αλλαντίασης (Clostridium botulinum). Όταν ένας άνθρωπος μολυνθεί από αυτό το βακτήριο μπορεί να εκδηλώσει μία σπάνια αλλά σοβαρή νόσο που λέγεται αλλαντίαση.

Εάν η τοξίνη εισέλθει στη ροή του αίματος, μπορεί να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα, προκαλώντας εκτεταμένη μυϊκή αδυναμία και παράλυση. Στις πιο ακραίες περιπτώσεις, η αλλαντίαση μπορεί να παρεμποδίσει την κατάποση και την αναπνοή, προκαλώντας αδυναμία και παράλυση στους μυς που ελέγχουν αυτές τις λειτουργίες.

Τα καλά νέα είναι ότι πριν από αρκετές δεκαετίες οι επιστήμονες έμαθαν πως να απομονώνουν τη συγκεκριμένη νευροτοξίνη και πως να αξιοποιούν τις ιδιότητές της για ιατρικούς σκοπούς. Εδώ και χρόνια, λοιπόν, η αλλαντική τοξίνη μπορεί να εγχέεται σε συγκεκριμένους μυς για να μειώνει τις ακούσιες κινήσεις τους.

Πως δρα η αλλαντική τοξίνη

Η επικοινωνία των κινητικών νεύρων με τους μυς συνήθως γίνεται με την απελευθέρωση μιας χημικής ουσίας (λέγεται ακετυλοχολίνη) από τις άκρες των νεύρων.

Όταν ο γιατρός εγχέει την αλλαντική τοξίνη μέσα σε έναν μυ, η τοξίνη μπλοκάρει την επαφή του κινητικού νεύρου με τον μυ (δηλαδή την νευρομυϊκή σύναψη, όπως λέγεται επιστημονικά) και παρεμποδίζει την απελευθέρωση της ακετυλοχολίνης.

Το επακόλουθο είναι μερική παράλυση στον συγκεκριμένο μυ, με αποτέλεσμα να ελαττώνονται κάποια από τα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον.

Ποια συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον καταπολεμά η τοξίνη

* Δυστονία. Η δυστονία είναι η ακούσια περιστροφή ή σπασμωδική κίνηση ενός μυός ή τμήματος του σώματος, που μπορεί να είναι επώδυνη και να επέμβει στην κίνηση που επιθυμεί να κάνει ο ασθενής.
Στη νόσο Πάρκινσον, η δυστονία μπορεί να αποτελεί ένα κινητικό σύμπτωμα που εκδηλώνεται εξαιτίας της νωρίς το πρωί πριν από τη λήψη φαρμάκων ή καθώς περνά η επίδραση μιας δόσης τους. Μπορεί, όμως, να αποτελεί και ανεπιθύμητη ενέργεια της λεβοντόπας (είναι το κύριο φάρμακο για το Πάρκινσον).

Συνηθισμένες δυστονίες στους ασθενείς με νεανικό παρκινσονισμό είναι η κάμψη του μεγάλου δακτύλου του ποδιού ή η στροφή του άκρου πόδα προς τα μέσα. Οι δυστονίες αυτές συχνά εκδηλώνονται μόνο υπό ορισμένες συνθήκες, όπως κατά τη βάδιση ή το τρέξιμο.

Άλλες δυστονίες είναι το συχνό και επίμονο κλείσιμο των ματιών (είναι γνωστό ως βλεφαρόσπασμος) και η στροφή του αυχένα (ραιβόκρανο ή αυχενική δυστονία). Οι δυστονίες αυτές μπορεί να σχετίζονται με τη νόσο του Πάρκινσον ή με άλλες μορφές παρκινσονισμού, όπως η πολυσυστηματική ατροφία ή η προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση.

Οι εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης μπορεί να καταπραΰνουν σημαντικά όλες αυτές τις δυστονίες.

* Τρόμος (τρέμουλο). Αν και η αλλαντική τοξίνη δεν χρησιμοποιείται συχνά για τον τρόμο, έχουν αναφερθεί στην ιατρική βιβλιογραφία περιπτώσεις ασθενών οι οποίοι κατόρθωσαν με τη βοήθειά τους να θέσουν υπό έλεγχο το τρέμουλό τους.

* Σιελόρροια. Η σιελόρροια μπορεί να αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου Πάρκινσον. Συνήθως οφείλεται στον μειωμένο ρυθμό της κατάποσης και, παρότι δεν είναι απειλητική, είναι τόσο ενοχλητική και προκαλεί τόσο έντονα αισθήματα ντροπής στους ασθενείς, ώστε μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική απομόνωση.

Οι εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης στους σιελογόνους αδένες μπορεί να μειώσουν την παραγωγή σιέλου και έτσι να θέσουν υπό έλεγχο την σιελόρροια.

* Ακράτεια ούρων. Η ακράτεια ούρων μπορεί να προκληθεί από τις συσπάσεις της ουροδόχου κύστεως. Οι εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης στην κύστη μπορεί να την χαλαρώσουν, επιτρέποντας έτσι στον ασθενή να έχει πιο φυσιολογική ούρηση.

Ωστόσο μία γνωστή ανεπιθύμητη ενέργεια αυτής της θεραπείας είναι οι ουρολοιμώξεις, επομένως πρέπει να ζυγίζονται προσεκτικά τα υπέρ και τα κατά πριν ληφθεί απόφαση για έναρξη της θεραπείας.
Επιπλέον, υπάρχουν αιτίες ουρολογικών προβλημάτων στη νόσο του Πάρκινσον που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με αλλαντική τοξίνη. Επομένως πρέπει όλ’ αυτά να συζητηθούν με έναν ειδικό ουρολόγο ιατρό.

* Άλλα προβλήματα. Η αλλαντική τοξίνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για προβλήματα που δεν σχετίζονται με τη νόσο Πάρκινσον, όπως οι ημικρανίες και η σπαστικότητα ή δυσκαμψία ενός άκρου έπειτα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.

Πίνακας ενδείξεων αλλαντικής τοξίνης

Αυχενική δυστονία
Βλεφαρόσπασμος
Σπαστικότητα σε αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
Ημικρανία

error: